De grondstofmarkten zijn net voor de vakantiestart buitengewoon onoverzichtelijk geworden.
Na voortdurende stijgingen van de kunststofprijzen leek de situatie richting de vakantieperiodes enigszins te stabiliseren. In zijn algemeenheid is daar echter weinig van terecht gekomen. De vraag bleef hoog en het beschikbare volume, met name door productieproblemen, relatief te laag. Polypropyleen is hierbij een mooi voorbeeld. Daar kwam de prijs als één van de eerste onder druk te staan, waarna de situatie recentelijk weer omsloeg als gevolg van ernstige productieproblemen bij de producenten.
Normaliter zou de vakantieperiode tot druk op de prijzen moeten leiden door vakantiesluitingen bij convertors. Die beperken de vakantiesluitingen echter zoveel mogelijk, terwijl de grondstofproducenten hun voorraden op een normaal werkbaar peil willen brengen. Géén sprake dus van overschotten meer en daarmee waarschijnlijk ook niet van structurele prijsdalingen. Wat er na september gaat gebeuren is absoluut koffiedik kijken, maar de doorzettende economische groei en de inventieve onderhoudsplanning van producenten lijkt de hoop op, zeker grote, dalingen in de kiem te gaan smoren.
In de kartonsector zijn de prijsstijgingen definitief beklijfd en bieden de extreme levertijden (veelal 12 weken) géén enkele ruimte voor dalingen. Daarbij is een deel van de aanvoer uit het Verre Oosten weggevallen, waardoor de krapte naar het najaar toe alleen nog maar groter wordt. Kortom, daar kunnen de prijzen alleen nog maar omhoog.